ÖN SÖZ

Küçük yaşlarda, çok uzun dediğim, yaşanan insan ömrünün kısa olduğunu 67 yaşıma geldiğimde anladım.

(Hayat, memat, geçim, seçim, çoluk, çocuk, torun, damat, amca, dayı, hala, teyze, konu, komşu, amir, memur ekmek, yemek, sağlık, hastalık, düğün, dernek bunlarla uğraşırken bir döndüm baktım kendi ömrüm bitmiş, iş işten geçmiş, maç bitmiş hatta hakem bir iki dakika maçı uzatmış meğerse şu anda uzatmalar oynatılıyormuş.)

Çaresiz ve mecburen geçen ömürden ziyade bundan sonraki geçeceklere odaklandım. Kalan ömrüm azmı çok mu, ele ayağa düşecek miyim, yoksa muhtaç olmadan göçecek miyim, bilemiyorum. Yaradanım bilir. Hayatımın bir bölümünü ama çok azını nerden gelip nereye gittiğimi buraya yazarak bilgilendirme ve de hatırlanmak amacıyla, birazda eğlence, bilmece, şaka, fıkra v.s katarak azda olsa değişiklik yaratmak istedim.

Bu web sayfasını, anılmak, unutulmamak maksadıyla hazırladım.Yoksa ilim, irfan, kültür veren bir sayfa değil, biraz gülmek biraz düşünmek esas fikirde az bir şekilde tanıtmak maksadıyla yola çıktım.Yakınlığınız ve sevginiz varsa, zamanınızda müsaitse okuyun veya seyredin işte...Bende web sayfama baktığımda ne kadar çok ziyaret edilmiş diye mutlu olayım.Bu mutlulukta bu yaştan sonra bana yeter biliyor musunuz?

Beğenmezseniz bile beğendiğinizi, sevmedinizse sevdiğinizi sezdirmeniz dileğiyle hoş kalın, mutlu kalın en derin saygı ve sevgilerimi sunarım.

17.04.2009
Talip GEYİK